دل نوشته‎های مهتابی

دنبال جایی برای نوشتم جایی که با هیچ کس آشنا نباشم.

دنبال خوشحالیم

ومن خیلی وقت ها خوشحالم

همان وقت هایی که یادم میرود خدا را شکر کنم

همان وقت هایی که هیچ چیز یادم نیست

و من خیلی وقت ها هم ناراحتم

همان وقت هایی که دلم میگیرد

همان وقت هایی که زار زار گریه میکنم

همان وقت هایی که محمد مرا نمیفهمد

همان وقت هایی که دوست ندارم زندگی کنم

همان وقت هایی که خسته میشوم

همان وقت هایی که احساس میکنم همه از من کمتر مهربانند

همان وقت هایی که احساس میکنم حتی گریه هم آرامم نمیکند

من واقعا خیلی وقت ها خوشحالم اما چرا وقت هایی که ناراحتم بیشتر یادم میماند؟

دعا میخواهم.........